پایان اقتصاد جاری آب: سیستم‌های مستقیم خالص به عنوان دارایی‌های عملیاتی

در طول دهه‌ها، آب بطری و دستگاه‌های توزیع‌کننده مبتنی بر جاری به عنوان راه‌حلی ساده برای دفاتر و فضاهای تجاری در نظر گرفته می‌شد. راحتی، بسیاری از کاستی‌های کارایی را پوشش می‌دهد. اقتصاد سنتی جاری آب در واقع در حال تبدیل شدن به یک بدهی از نظر لجستیک است، نه راه‌حلی مؤثر با توجه به رویکرد تغییریافته به اهداف پایداری، هزینه‌های عملیاتی و تجربه کارکنان.

سیستم‌هایی که به سیستم تامین شهری متصل هستند و سطح بالایی از فیلتراسیون دارند، معادله را تغییر می‌دهند؛ این سیستم‌ها همان سیستم‌های آب مستقیم-خالص هستند. توزیع آب در این سیستم‌ها مصرفی نیست. آکواتال بلکه یکی از بخش‌های عملیات است که عملکرد بلندمدت، پایداری و قابلیت اطمینان در محیط کار را فراهم می‌کند.

تبدیل یک تسهیلات عمومی به اعلامیه‌ای از پایداری بدون تمایل به سازش.

دسترسی به آب بیش از یک زیرساخت پایه است؛ بلکه بیانگر ارزش‌ها نیز هست. بطری‌های پلاستیکی روزانه، جگ‌های آب و حمل آب سنگین، مشکلات بی‌پایانی در زمینه ضایعات، حمل‌ونقل و نگهداری ایجاد می‌کنند. پلاستیک‌های یک‌بارمصرف انرژی‌ای را برای تهیه، حمل یا حتی بازیافت نیاز ندارند، هرچند فرآیندهای بازیافت وجود داشته باشند.

سیستم‌های مستقیم-خالص از ظروف یکبار مصرف استفاده نمی‌کنند، زیرا آب را در لحظه نیاز پالایش می‌کنند. فیلتراسیون چندمرحله‌ای مانند ته‌نشینی، کربن فعال و پالایش پیشرفته اختیاری، کیفیت آب را بدون ایجاد ضایعات بسته‌بندی حفظ می‌کند. این امر به سازمان‌ها کمک می‌کند تا مصرف پلاستیک را کاهش دهند، بدون اینکه بر روی طعم، ایمنی یا قابلیت اطمینان تأثیر منفی بگذارد.

تأثیر استفاده از سیستم‌های بدون بطری آب در شرکت‌هایی که اهداف پایداری دارند را می‌توان به گونه‌ای اندازه‌گیری کرد که با عملیات آن شرکت‌ها تداخلی نداشته باشد. به جای انباشت بطری‌ها در خیابان، در قالب زباله‌های قابل مشاهده و فضاهای انبار، آب تمیز بخشی جدایی‌ناپذیر از ساختمان محسوب می‌شود.

تأثیر دستگاه‌های توزیع آب بدون بطری بر لوژیستیک، ضایعات و هزینه‌های پنهان.

مبلغ پرداختی بسیار کمتر از هزینه واقعی آب بطری‌شده یا جگدار است. هزینه‌های عملیاتی که به ندرت تحت نظارت قرار می‌گیرند شامل فعالیت‌هایی مانند زمان‌بندی تحویل، نگهداری، مدیریت پرسنل و تعویض‌های اضطراری می‌شوند.

متغیرها با نصب دستگاه‌های توزیع بدون بطری روی سیستم تأمین آب حذف می‌شوند. دیگر نیازی به تحویل نیست، نگرانی از کمبود موجودی نخواهد بود و خطر بلند کردن جگ سنگین از بین می‌رود. نگهداری به چرخه‌های قابل پیش‌بینی عمر فیلتر تغییر می‌کند.

دستگاه‌های توزیع مستقیم-خالص از نوع دستگاه‌های Aquatal هستند و بدین معنا که برای کارکرد مداوم توسط شرکت‌ها طراحی شده‌اند و در نتیجه زمان توقف به حداقل می‌رسد و اجرا در محل آن‌ها آسان می‌شود. ثبات عملیاتی و شفافیت هزینه‌ها به دست می‌آید، چرا که والت مارت دیگر نیازی به نگرانی دربارهٔ همان مسائل لجستیکی در معادله ندارد.

نیروی کار متوجه می‌شود وقتی دفتر به زیرساخت تبدیل می‌شود، نه پلاستیک.

تجربهٔ روزمره از پیش توسط انتخاب‌های محل کار تعیین می‌شود. کارکنان در چندین فرصت طی روز با دستگاه‌های توزیع آب تماس مجدد برقرار می‌کنند و نگرش درک‌شده نسبت به مسائل مراقبت، کیفیت و دغدغه‌های محیط زیست، دیدگاه‌های آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سیستم‌های بدون بطری نشانه‌ای هستند که فرد یا سازمان در زیرساخت بلندمدت سرمایه‌گذاری می‌کند و نه در راحتی کوتاه‌مدت. نقاط توزیع تمیز، کیفیت آب و طراحی معاصر به احساس اعتماد به امکانات مشترک کمک می‌کنند. دقیقاً برعکس، قفسه‌های خالی از بطری‌های استفاده‌شده، تأمین نامتعادل و زباله‌های پلاستیکی معمولی می‌توانند محیط‌های کاری با طراحی خوب را تضعیف کنند.

نصب سیستم‌های مستقیم تصفیه آب بزرگترین گام در جهت طراحی مسئولانه‌تر محل کار است - جایی که سلامت، بهره‌وری و پایداری همزیستی دارند. کارکنان ممکن است مراحل فیلتراسیون را به‌طور کامل درک نکنند، اما متوجه می‌شوند که یک سازمان در مقایسه با راه‌حل‌های کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاری بلندمدت انجام می‌دهد.

اقتصاد جگ آب در حال کاهش است نه به این دلیل که فرض شود باید آب کمتر مورد توجه قرار گیرد، بلکه به خاطر نگرانی بیشتر در این زمینه. سیستم‌های مستقیم-خالص، توزیع آب را از یک هزینه استراتژیک به دارایی تبدیل می‌کنند. از طریق آکواتال، شرکت‌ها می‌توانند فراتر از وابستگی به پلاستیک و زیرساخت‌هایی که می‌تواند توسط افراد، کسب‌وکارها و اهداف بلندمدت استفاده شود، حرکت کنند.